HISTORIA STEROWCA
Sterowiec to aerostat z własnym napędem. Inż. Henri Jules Giffard (1825-1882) opracował pierwowzór sterowca - balon wyposażony w śmigło napędzane maszyną parową o mocy 2,2 kW. 24 września 1852 wzniósł się z hipodromu w Paryżu na wysokość 1800 m i pokonał 27-kilometrową trasę do Elancourt koło Trappes z prędkością około 8 km/h.
9 sierpnia 1884 r. w Chalais-Meudon kpt. Charles Renard (1847-1905) i kpt. Arthur Krebs (1850-1935) pokonali 7,6-kilometrową trasę sterowcem La France z prędkością 5,5 m/s. Sterowiec o wydłużonym kształcie miał podwieszoną gondolę, na końcu której był zamocowany silnik elektryczny o mocy 6,6 kW ze śmigłem. Statkiem kierowano za pomocą steru.
Na początku XX wieku Niemiec Ferdinand von Zeppelin (1838-1917) skonstruował nowy rodzaj sterowca - Luftschiff-Zeppelin 1. Zamiast powłoki wypełnionej gazem, która zmieniała swój kształt, zastosował szkielet obciągnięty impregnowanym materiałem. Dzięki temu sterowiec stanowił solidną konstrukcję.
Pierwszy zeppelin miał długość 126,8 m i średnicę 11,6 m. Jego napęd stanowiły dwa silniki spalinowe "Daimler" o mocy 5 kW. 2 lipca 1900 r. o 20:00 wzniósł się wraz z 5 osobami i 350 kg balastu, po czym wykonał 18-minutowy lot z Friedrichshafen nad Jezioro Bodeńskie. Już podczas drugiej próby uzyskał prędkość około 27 km/h. Sterowiec w środku zawiera komory wypełnione gazem lżejszym od powietrza helem lub wodorem. Obecnie planuje się zbudowanie jednostek o dużym zasięgu i olbrzymim udżwigiem(do 1000 ton).
|